يك شعر از مارينه پطروسيان/شاعر ارمني

۳۴ بازديد ۰ نظر

مي دانم

كسي در اين اتاق نيست،

و شهر خالي است،

و همه ي ميدانهاي اين شهر خالي، خالي ست،

اما من كوچه هاي غبارآلود را دوست دارم،

و باران كوچه هاي غبار آلود را.

 

من آن ها را كه شكست خورده اند و غمگين اند دوست دارم،

و آن ها را كه پيروز شده اند

و باز غمگين اند،

دوست دارم.

 

 

ترجمه واهه آرمن


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد