تسبيح

من كه تسبيح نبودم تو مرا چرخاندي

مشت بر مهره تنهايي من پيچاندي

مهر دستان تو دنبال دعايي مي گشت

بارها دور زدي ذهن مرا گرداندي

ذكرها گفتي و بر گفته خود خنديدي

از همين نغمه تاريك مرا ترساندي

بر لبت نام خدا بود، خدا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندي

دست ويرانگر تو عادت چرخيدن داشت

عادتت را به غلط چرخه ايمان خواندي

قلب صد پاره من مهره صد دانه نبود

تو ولي گشتي و اين گمشده را لرزاندي

جمع كن رشته ايمان دلم پاره شده است

من كه تسبيح نبودم، تو مرا چرخاندي ...